Het Neanderthal gen en de hokjes

Hokjes slopen is mijn grootste hobby. Geen bushokjes, hondenhokjes of zelfs vogelhuisjes, maar die akelige denkhokjes. Handig om een kader te geven maar als het moeilijk wordt over de muurtjes te kijken misschien meer een obstakel dan een hulp. Een heleboel problematische zaken zouden meteen verdwijnen als er geen hokjes meer bestaan. Een enorme vrijheid  om open naar de wereld en mensen te kijken! Waarom zou je iemand pesten als je hebt geleerd dat mager, dik, lelijk, stotterig of wat dan ook gewoon iets is dat is. Waarom zou je discrimineren als huidskleur, geloof, geaardheid, sekse of afkomst gewoon iets is dat is. Waarom zou je racistisch denken als het land of werelddeel waar iemand vandaan komt en de cultuur die daar heerst, gewoon is wat het is. Iets laten zijn wat het is, zonder daar een hokjes-waarde-oordeel aan te hangen als minder, achterlijk, raar, beter of wat dan ook. Dat is het moeilijkste wat er is.

Mensen voelen zich graag 'de betere'. Dat is logisch. Verder ontwikkeld, hoger beschaafd, intelligenter of socialer. We maken ons er allemaal wel eens schuldig aan. "Och, kijk dat dan. T'is toch geen gezicht", en hoofdschuddend zijn we blij dat wij er beter uitzien. Niet iedereen heeft het. Er zijn absoluut mensen die gewoon zichzelf zijn. Zij hebben de ander zijn 'minder' zijn niet nodig om zelf 'meer' te zijn, omdat ze zich daar niet mee bezig houden. Ze zijn zichzelf en dat is genoeg. Relaxte mensen vind ik dat.

Het oordelen en vergelijken lijkt ingesleten in ons denken en zal vast ook een nuttig iets zijn in de keuzes die we vormen. Maar het zit diep. Een mooi voorbeeld vind ik de controverse in de evolutietheorie. Ultrakort; De mens kwam uit de bomen en ging de prairi op. Na heel wat zijwegen en evolutiesprongen had men daar de Neanderthaler. Lang dacht men dat dit een aapachtig, nogal primitief neefje was van ons. Toen de CroMagnons hun intrede deden, de moderne mens zoals wij, was het volgens de oude theorie snel afgelopen met de Neanderthaler. Die werd uitgemoord door zijn 'betere' opvolger.

Helaas bleek later dat Neanderthaler en CroMagnon zo een 10.000 jaar naast elkaar bestaan hebben en handel dreven. Maar vermengen? Nee! Dat was ondenkbaar. Wat blijkt? Wij moderne mensen bezitten Neanderthalgenen. En er is maar één manier waarop we daaraan zijn gekomen.... Okay, ze hebben het met elkaar gedaan moeten we toegeven. Maar, dan konden die nakomelingen geen kinderen krijgen! Zelfs ik begrijp, niet zijnde een geneticus, dat die genen al lang weer uitgestorven waren als die mengkinderen zelf niet weer kinderen hadden kunnen krijgen. De gedachte dat de Neanderthaler een mindere mensensoort was zit er kennelijk zo in, dat het idee dat die genen in onze moderne, betere mensvorm zitten zelfs voor een deel van de wetenschappers te ver gaat. Wetenschappers zijn ook maar mensen.

Er zijn ook mensen die zich juist de mindere voelen. Soms door de woorden of gedragingen van degenen die het nodig hebben dat zij zich zo voelen, zodat zij zich zelf 'meer' kunnen voelen. Maar als je het nodig hebt een ander minder te maken, voel je je dus eigenlijk zelf zo en doe je een ander aan wat jij niet wilt voelen. Volgens mij dan.
Is het allemaal zo zwaar dan? Mogen we niet lachen en is dit een loodwaar blog? Nee joh. Het is best heerlijk om eens helemaal los te gaan met een vriend/vriendin en alles en iedereen plat te roddelen. Leedvermaak is het beste vermaak, zegt men niet voor niets. Lachend van de bank zakken tijdens een verhaal over iemand die totaal de mist in ging met iets, of serieus bespreken wat wij allemaal beter zouden doen in een situatie waar iemand niks van bakt. Zolang we maar ons bewust blijven van wat we doen en er ook weer mee ophouden. Dat is alles. We blijven mensen toch? Geen engelen. Maar probeer zo nu en dan vooral een hokje te slopen.
Mijn ziel ziet jouw ziel. het liefst met een brede lach.

Wat maak ik me weer druk.....

'Leef je nog', vroeg een vriendin. En ik schaam mij. Ja, ik leef nog. Ik ren me zelfs rot en ben geen haar beter dan de rest van de mensheid die het 'druk, druk, druk' heeft. Beginnen met een nieuwe job brengt dat vaak met zich mee. Inwerken, uitvogelen, opbouwen, contacten leggen. Eh, contacten... Ja andere dus. Oeps, daar voel ik de schaamte weer. Dus lieve vrienden en familie, ik beloof me te beteren. maar wel pas na februari, want dat is nog even een heel drukke maand.

Bloggen is ook zoiets waar ik niet toe kom. Behalve nu dus even. Heb al gewerkt en gecontact en zit aan de koffie. Man kijkt voetbal, ik besluit te bloggen. Waar zullen we het eens over hebben? Tsja, ik wil niet vervelend worden maar het gedoe in Nederland zit me hoog. Dat heeft iedereen die mijn blogjes leest (dank daarvoor!) wel in de gaten. Ik word er helemaal moe van dat de politiek, met meneer Wilders voorop, net doet alsof wij ge-islamiseerd worden. Wie van ons is al eens aan de haren een moskee binnengetrokken? Of kreeg op een vroege zaterdagochtend een groep baardige mannen en gesluierde vrouwen aan de deur die de koran en Allah kwamen brengen?

In Nederland is 6 tot 8 % van de bevolking moslim. Waar hebben we het over. 'Alle terroristen zijn moslim.' Ook zo een uitspraak. Ook niet waar. Van alle aanslagen in Europa is 2% gerelateerd aan moslimextremisme. Er zijn namelijk heel veel terreurdaden van allerlei vage groeperingen in Europa waar wij niets over horen. Het is maar net wat in het nieuws komt. En daar word ik moe van. het goochelen met cijfers en statistieken zodat alles naar één bevolkingsgroep wijst die de nieuwe zondebok mag zijn van alles. Armoede, woningnood, hoge ziektekosten en zorgpremies, werkloosheid en wat er nog meer aan ellende is; volgens vele twitteraars is dat alles opgelost als we 'de moslims' maar het land uit gooien. meestal geschreven in bar slecht Nederlands, waarvan diezelfde twitteraars roepen dat 'ze' dat maar eerst moeten leren.

Ik stel voor dat 'de politiek' een frisse wind gaat laten waaien. Ze beginnen met het afschaffen van het woord allochtoon. Verder wordt er niet meer gesproken over 'moslims', zoals wij het ook niet hebben over 'protestanten', 'katholieken' of andere geloofsgroepen. Wij zijn voortaan gewoon allemaal Nederlanders. Zonder aanziens  des geloofs. En een Nederlandse burger die iets strafbaars doet wordt gestraft. Wie bijles nodig heeft krijgt bijles, en wie op vrijdag, zaterdag of zondag naar een godshuis wil gaan doet dat. Of op welke dag dan ook. En dan met zijn allen de schouders onder Nederland. Dan komt het goed.

De PVV is dan natuurlijk wel zijn stokpaardje kwijt, maar misschien kan meneer Wilders dan iets nuttigers gaan doen. Hij is best creatief, dat laat zijn cijferwerk zien en voorstellingsvermogen heeft hij ook. Tenslotte is het best knap om in een land waar de laatste watersnood ramp in 1953 plaatsvond, overal en massaal tsunami's te zien die ons overspoelen.

Mijn eigen utopia-gedachte hoorde ik laatst terug in een lezing over kabbalah. Pas als heel het volk verlicht was kon de thora (OT) geopenbaard worden aan de mensen. Verlicht betekende dat ieder voor de ander zorgt. Dus hoeft er geen zorg te zijn voor de eigen behoefte, want je bent zeker dat iemand anders daar weer op let. Geen ik, zij en wij meer, maar allemaal wij, ons en samen. Zullen we daar nog een keertje voor gaan?

Hoor ik er hier wel bij?

Het WIJ-gevoel waar ik, ook in mijn blogs vaak voor pleit is een heel ander gevoel dan wat ik vaak elders onder ogen krijg. Waar ik het positief bedoel, en in WIJ een verbintenis zie tussen alle mensenzielen van alle kleuren, geloven en seksen en financiële status, blijkt er ook een heel ander WIJ te zijn.
Via nieuws, praatprogramma's en twitter hoor/lees ik nogal eens hoe WIJ Nederlanders, genoeg hebben van van alles, van ZIJ Moslims in het bijzonder. Verder schijnen wij doodsbang te zijn, geïslamiseerd te worden en we worden uitgeknepen en belazerd door onze regering, OKay, dat laatste ben ik het een beetje mee eens, in ieder geval dat onze regering niet erg slim bezig is. Ik vraag me of of dat laatste punt dan wel weer voor alle wij-tjes geldt of dat de zij-tjes daar juist medeschuldig aan heten te zijn. Volgens vele tweets die ik onder krijg in ieder geval wel. Zonder asielzoekers, Marokkanen en oost-Europenanen zouden wij hier totaal geen problemen hebben In mijn hoofd vormt zich dan een groot vraagteken. Meerdere vraagtekens zelfs.

Ten eerste vraag ik me af of mensen die dat roepen dat echt zelf geloven.Verder vraag ik me af wat die ander weet dat ik niet weet. Ik dacht wel een Nederlander te zijn maar begin daar soms echt aan te twijfelen. Bij elke statement dat WIJ weer iets vinden, twijfel ik een beetje meer. En niet alleen daaraan. De normen en waarden die wij schijnen te hebben in Nederland zijn wat we moeten beschermen. En dat roept dan iemand die amper Nederlands kan schrijven en daarbij oproept tot deportatie en het weer openzetten van de gaskraan. Die persoon bedoelt dus niet de toestand in Groningen, waar de gaskraan wat dichter is gedraaid om de aardbevingen in te dammen.

Vervolgens riep weer iemand op twitter dat WIJ Joden serieus moeten overwegen naar Israel te vertrekken. Gek genoeg niet om die gaskraan opmerking, maar wederom door de dreiging van 'de' Moslims/Islam. Weer voel ik me niet aangesproken en langzaam begin ik een ontheemd gevoel te krijgen. Hoor ik er nog wel bij hier, bij dat WIJ? Ben ik dan echt zo dom of naïef dat anderen mij moeten vertellen wat ik denk, voel en vind? En als ik het er niet mee eens ben mag ik ook oprotten en ben ik deel van het probleem, werd mij verteld. Ben ik nou wij of zij?

Gelukkig zijn er ook heel veel mensen waar ik me wel bij thuis voel. Mensen die zoeken naar de verbinding, naar spiritueel leven, mensen die zich niet mee laten slepen door de waan van de dag. Die hun oordeel en gedachten zelf bepalen door eigen onderzoek en ervaring. Mensen die durven uit de neerwaartse spiraal te stappen, of er gewoon nooit in stappen en initiatieven opzetten of nemen, die onderlinge saamhorigheid, vrede en daarmee kracht tot stand brengen. Gewone mensen, die gewoon hun ding doen, zonder anderen te schaden. Mensen die mensen zien als individu en er niet eens bij nadenken wat voor geloof of afkomst die mens heeft. Die mensen zijn mijn familie en vrienden en gelukkig kom ik ze ook buiten die kring tegen. Dat geeft hoop.

Mijn conclusie is dus dat WIJ toch bestaat uit meerdere wij's. DE Nederlander bestaat niet, net zomin als 'de' Moslim, Jood of Christen. Misschien kunnen de wij-roepers daar ook bewust van worden, en gewoon vanuit zichzelf spreken, of de groep die ze vertegenwoordigen duidelijk definiëren. Hoef ik tenminste geen identiteitscrisis te krijgen.

Wat kan ik er van zeggen... niets eigenlijk.

Het eerste blogje van 2015. Was ik maar sneller geweest. Nu denk ik; moet ik iets over Parijs schrijven? En wat dan? Uiteraard sluit ik me aan bij degenen die het vreselijk vinden. Ik denk aan de slachtoffers en hun nabestaanden en vind het diep en diep triest dat hen zoveel leed is aangedaan door een stel terroristen. Daarnaast vind ik het triest voor de verhoudingen binnen de EU-landen en Nederland in het bijzonder. En ik vind het triest voor al die hardwerkende, gewoon levende, vaders en moeders, studenten enzovoorts die toevallig moslim zijn.

Ik geloof niet dat terrorisme gebonden is aan een geloof. Breivik doodde met de bijbel als uitgangspunt meer dan zeventig jonge mensen. Er zijn altijd al afgrijselijke misdaden gepleegd uit naam van God. Welke God dan ook. Zou je religie verbieden dan zoekt 'de mens' wel iets anders als aanleiding om te moorden. Zelfs Boeddhisten, waarvan ik altijd dacht dat die in ieder geval vredelievend zijn, slaan soms aan het moorden. 

Het enige dat ik hier uit haal is dat alle mensen maar mensen zijn. Sommigen dwalen af naar een slechte weg of raken de weg compleet kwijt. Ze raken vooral zichzelf kwijt eigenlijk. 
Dat doen de mensen die achter stemmingmakerij aanlopen net zo goed, zichzelf kwijtraken. Als schapen achter een leider aan, naar hem opkijkend voor verlossing. Dat die verlossing metaforisch gesproken nogal eens het slachthuis is, zover kijken ze niet vooruit. 

Volgens mij is ieder mens een uniek individu. De één is te bang om naar zijn hart te luisteren en laat zich de verkeerde kant optrekken. Denkend dat hij wat voorstelt met bijvoorbeeld een geweer of gewoon met een grote bek. De ander is bang maar doet toch het goede, omdat zijn hart dat zegt. Dat zijn de moedigen. Ieder mens heeft een keus en dat staat helemaal los van religie, kleur of afkomst.

Wat kan ik er van zeggen.... Niets eigenlijk.

Oud, Nieuw, of is dat relatief?

Kerst is gekomen en na veel gezelligheid weer gegaan. Het huis was vol, het ging net, maar alle geliefden waren bij elkaar. Nu even een diepe ademteug en verder maar weer, naar oudejaarsavond en nieuwjaarsdag. Al dan niet met wat flinke knallen of mooi siervuurwerk.
Vuurwerk is van oudsher bedoeld om de kwade geesten weg te jagen zodat we fris en fruitig het nieuwe jaar in kunnen, ongehinderd door rondzwevend geestestuig.
Dat maakt meteen duidelijk dat het vieren van oud en nieuw niet echt Christelijk is en ook niet echt van ons, al voelt dat wel zo. Het hoofdbestanddeel van vuurwerk is buskruit, wat in 1300 door de Chinezen werd uitgevonden. Al snel werden er proeven mee gedaan en werd vuurwerk ontwikkeld, vooral in de stad Liuyang. Vanuit China kwam het vuurwerk naar Europa. Oud en nieuw werd nog zonder vuurwerk gevierd, behalve in hofkringen, maar wel met lawaai. Al in de zesde eeuw probeerde de kerk er weer van af te komen, wat niet lukte. Het enige wat restte was 31 december uitroepen tot de dag van St. Silvester, de paus die aan het roer stond toen keizer Constantijn de Grote het uitmoorden van Christenen een halt toeriep. 

Dat wij op 1 januari nieuwjaarsdag hebben is ook niet zomaar vanzelf. Alweer door de katholieke kerk werden allerlei data voorgedragen om het nieuwe jaar te laten ingaan. Pasen, Drie Koningen, Kerstmis, Mariaboodschap... Het mocht niet baten. In 1563 besloot de Franse koning Charles IX dat 1 januari De Dag zou zijn en de Lage Landen volgden onder dwang van Spanje in 1575. Pas in 1701 ging Drenthe als laatste provincie overstag en hebben wij een landelijke viering van oud en nieuw. Met lawaai en 'oliekoeken'. Pas vanaf de zeventiger jaren werd er massaal om middernacht vuurwerk afgeschoten en ontstond de manier van vieren die wij nu zo gewoon vinden. Verrassend kort nog maar eigenlijk.

En zo gaan we over een paar daagjes ook weer het volgende jaar in, 2015. Wat ik dan ook weer apart vind. We hebben 1 wereld maar op die wereld leven veel mensen in veel verschillende tijdzones. En dan bedoel ik niet de uren en jetlag, maar jaren, eeuwen! Voor ons is het straks 2015 maar naar naar de Joodse jaartelling is het dan al het jaar 5775. Naar de Chinese jaartelling is het bijna 4711 en de Islamitische telling geeft het jaar 1435. In Japan pakt men het helemaal anders aan, daar telt men vanaf iedere troonsbestijging van een nieuwe keizer gewoon opnieuw.

In welk jaar we leven als mensheid is dus nogal relatief. Even een reisje maken en je bevindt je in een compleet andere eeuw als het meezit. Tijdreizen kan dus best. Maar okay, hier is het bijna 2015 en dat is sowieso weer een mooie gelegenheid voor een feestje, een gezellig samenzijn, goede wensen en iets lekkers. 

Vanaf mijn blog wens ik dan ook iedereen, met of zonder vuurwerk, met of zonder goede voornemens, een geweldig, mooi, gezond, vreedzaam, liefdevol 2015. Een jaar waarin je wensen mogen uitkomen......

Tot volgend jaar!!

feesten van het licht

Na alle commotie is het Sinterklaasfeest toch gevierd. Het was geweldig! De blije snoetjes van de kleinkinderen, bij het uitpakken van bergen cadeautjes. Zoveel om mee te spelen! Wat een geluk. De oudste riep braaf 'dankjewel Sinterklaas' en dacht verder dat hij jarig was, want cadeautjes krijg je toch met je verjaardag? Het maakt ook helemaal niet uit. Stralende toetjes en na een enthousiast 'Dag Sinterklaasje, dahag, dahag' was het tijd om naar bed te gaan en voor de oude heer om weer op zijn boot te stappen. Daar hadden sommige mensen vol verlangen op gewacht geloof ik. De kerstversiering moet al in de gang hebben gelegen en het wachten was op die boot die de Sint weer mee nam naar Spanje. We reden terug naar huis en opeens hing er kerstversiering aan de huizen die er op de heenweg nog niet was. Dag Sinterklaasje, welkom Kerstman. De volgende dag hing er nog veel meer en in veel huizen waren de kerstbomen opgetuigd en de lichtjes aan. Gezellig. Twinkelende lichtjes in het donker. 

Want donker wordt het natuurlijk zo eind november en december. De dagen worden steeds korter en grijzer, het is koud en zelf zou ik graag in winterslaap gaan. De meeste mensen verlangen naar meer licht en december is bij uitstek de maand van de lichtfeesten. Niet allemaal met dezelfde betekenis maar licht is wel de gemene deler. Op dus naar kerst, chanoeka, midwinter. Op naar het licht.

Door een facebookvriend werd ik geattendeerd dat het advent is wat me deed beseffen dat de aanloop naar kerst al bezig is. Advent betekent 'komst'. Voor Christenen de komst van het kindeke Jezus, de Verlosser en zoon van God. De vier zondagen voor kerst steekt men steeds een kaars meer aan, in afwachting van en verheuging op de geboorte van het 'licht van de wereld'.

Ondertussen, tijdens de Christelijke advent, begint ook het Joodse chanoeka van 17 tot en met 24 december. Het wordt wel het Joodse kerstfeest genoemd maar is toch iets heel anders. Lang geleden, 169 jaar voor de geboorte van kerstkind Jezus, werd de tempel in Jeruzalem geplunderd en ontheiligd door een bezettende Griekse macht. Zware onderdrukking van Joden volgde, tot de Maccabeeën in opstand kwamen. Zij heroverden in 164 vc Jeruzalem en de tempel werd ontdaan van smetten. Het altijd brandende heilige licht van de menorah, de 7-armige kandelaar, was echter gedoofd. Nog maar 1 kruikje met heilige olie was er om het licht weer te ontsteken, normaal genoeg voor maar 1 dag. Het wonder gebeurde! Het licht bleef 8 dagen branden op dat ene kruikje. Genoeg tijd om nieuwe olie te persen. Daarmee is Chanoeka het feest van her-inwijding van de tempel, van licht na onderdrukking. Om het wonder van het licht te vieren wordt er elke dag van chanoeka een kaarsje meer aangestoken op de speciale chanoeka-kandelaar die 9 lichtjes heeft. Een lichtje om de andere acht mee aan te steken. Een lichtje voor elke dag van het wonder.

Ook weer ondertussen; Midwinter of Yule. De kortste dag, langste nacht, winterzonnewende. Alles is koud en donker en mensen verlangen naar de terugkeer van het licht. Diep in de aarde is de natuur al bezig met de wedergeboorte in de lente, voor mensen onzichtbaar. Voor onze voorouders was dit letterlijk het midden van de winter (midwinter) en stel je voor dat het altijd zo zou blijven! Alles werd dan ook gedaan om de aarde uit haar winterslaap te halen en het licht te helpen om herboren te worden. Met grote en kleine vuren, kaarsen en het in huis halen van 'leven' in de vorm van hulst en dennentakken en buiten werden de groenblijvende bomen versierd. En het hielp! Vanaf midwinter werden de dagen weer langer! Wedergeboren uit de duistere aarde keert de zon terug en daarmee het leven.

En dan is het kerstmis. Terug bij de geboorte van kindeke Jezus. Of hij echt op 25 december geboren is weet niemand, maar voor keizer Constantijn de Grote was het een mooie datum om het voorchristelijke midwinter te kerstenen. Jezus werd al het Licht van de wereld genoemd maar pas vanaf de vierde eeuw is er officieel een kerstfeest om zijn geboorte en licht te vieren. De tradities die we daarbij in ere houden, gezamenlijk eten, cadeautjes, de kerstboom, de lichtjes, komen allemaal uit de midwintervieringen voort. Jezus is daar gewoon bijgekomen, met zijn stalletje onder de boom. Voor veel Christenen is een kerstboom dan ook heidens en komt ie er niet in! 

Wat al deze feesten in december verbindt is het licht. Licht in het donker, licht in onze harten. Een tijd van naastenliefde en zachtheid. Een tijd van samen zijn, verbintenis, verdieping. Straal dat licht uit, vanuit welke achtergrond dan ook! Wees het licht ...

Waar word ik blij van?

Zonder het meteen over 'de baarmoeder' van Machiel de Graaf (PVV) te hebben, baart de ontwikkeling die in de politiek en Nederland gaande is me wel zorgen. In wat voor land gaan mijn kleinkinderen opgroeien? In een land van zee en duinen, waar mensen nuchter zijn en hard werken. Een land vol mooie mensen.  Een land van rijkdom. Misschien wat minder melk en honing dan vroeger, maar toch een van de rijkste landen. Een land dat altijd als ruimdenkend werd gezien.

Werd. Want onze naam wordt buiten de grenzen steeds meer in verband gebracht met racisme. Hadden we eerst Zwarte Piet die ons grenzeloos neerzette als een vreemd landje, nu gaat het weer over Turken, de Islam, Moslims en Moskeeen. Met de PVV voorop, maakt ons mooie land een schuiver naar rechts. Daar word ik niet blij van.

Het is net of ons land schizofreen is. Of ligt het aan mij? 'De Marokkanen' zijn een probleem, maar niet de toevallig Marokkaanse buurman. Dat is 'een goeie'. Tel al die uitzonderingen eens bij elkaar op en je snapt al, 'de Marokkanen' bestaan niet. Net zo min als 'de moslims', 'de Joden', 'de Turken', 'de Nederlanders' en zelfs niet 'de PVV-ers'. 

Die PVV is wel de voortrekker in onze politiek en ons land, om te generaliseren, te schofferen, te kwetsen en te ontmenselijken. Zelfs recht tegen onze grondwet in, waar artikel 1 een discriminatieverbod is op zo ongeveer alle denkbare gronden en in artikel 6 de vrijheid van godsdienst nog eens apart wordt benadrukt. Toch is er momenteel bij een deel van de Nederlanders een hetze gaande tegen met name getinte Nederlanders, Moslims in het bijzonder. Daar word ik niet blij van.

'De Moslims' en mensen met kleur zijn namelijk voor het grootste deel Nederlanders. De tweede generatie is weliswaar naar 'de definitie' allochtoon, maar de derde generatie is over het algemeen ook dat niet meer. Nederlanders dus. Met al dan niet een geloof. Wanneer ben je in Nederland eindelijk Nederlander? 

Zelf ben ik nogal witjes en een westerse allochtoon. Echt waar. Ooit kwamen mijn voorouders met een Arabische naam, via Brazilie waar de naam Portugees werd, naar Amsterdam. Na wat eeuwen kwamen wij in zicht. Mijn overgrootmoeder werd geboren in Londen, mijn opa was een Elzas-Duitser, mijn vader een Zuid-Duitser en ik kreeg op mijn 18e een Nederlands paspoort. Ik mocht nog kiezen of ik een dubbele nationaliteit wilde ook. Nee, ik voelde me typisch Nederlands, dus doe maar alleen die. Dat maakt van mij bijna een superallochtoon, derde, tweede en door mijn buitenlandse geboorte, ook nog 1e generatie allochtoon. Ware het niet dat ik westers en wit ben. 

Dat ligt dus heel anders bij Nederlanders die niet-westerse roots hebben en wat kleurrijker zijn aangelegd. Dan maakt het helemaal niet uit hoeveel generaties er over heen gaan. Je blijft een allochtoon, een Turk of Marokkaan. Sommige politici roepen dan dat de integratie mislukt is. Is dat zo? Aan wie ligt dat dan? Ik word daar niet blij van.

Als we nu eens allemaal, alle Nederlanders en in Nederland verblijvenden, elkaar gaan zien als mensen. Als zielen in een verpakking. Bedenk dan wat je kan missen aan geweldige cadeaus als je de ziel al afkeurt omdat de verpakking in jouw ogen niet goed genoeg is. In mijn ogen richt je je dan op de bijzaak ipv de hoofdzaak. Laat je niet bang maken, geniet van al het moois wat in de mensen en in dit land aanwezig is. Mijn ziel groet jouw ziel. Daar word ik blij van.