Gradaties in boosheid, verbijstering en walging

Steeds sterker werd de neiging, ik probeerde het te bedwingen, maar sorry. Lezers, jullie moeten er aan geloven. Je kunt nu nog terug! Als je verder leest vrees ik je deelgenoot te maken van mijn verbijstering over wat er gaande is in de wereld. Aan de ene kant hebben we de oorlogen en wreedheden die zomaar, of uit naam van, gepleegd worden. Aan de andere kant de mensen die proberen het vege lijf te redden door te vluchten. En dan hebben we nog twee kanten; de mensen die te hulp schieten en de mensen die juichen als dat mislukt.

Bij die laatsten, de juichers, zit mijn verbijstering en walging. Hoe kan je juichen als vrouwen, babies, kinderen en mannen verdrinken tijdens hun vlucht naar veiligheid. En dan niet eens stilletjes, met de gordijnen dicht een klein juichje op de bank, waarna je toch een beetje beschaamd bent. Nee, er komt bericht over 700 verdronken mensen en er wordt door een selecte groep Nederlanders openlijk en breeduit via de social media gejuicht. De schaamte voorbij. Werden alle Nederlanders afgemeten aan deze minderheid, zoals dat wordt gedaan met Islam, dan zag het er nogal slecht uit voor ons volkje.

Onder deze juichers zijn openlijke PVV-aanhangers, soms zetten ze er zelfs een hashtag bij, en dat moet dan trots verbeelden? Of stoerheid? Mag ik even overgeven? Meneer Geert neemt geen afstand, roept zijn aanhang niet tot de orde. Dezelfde meneer Geert die hamert op onze Christelijk-Joodse wortels waar Islam niet in zou passen. Christelijk??? Uit de Christelijkheid die hier bedoeld wordt zijn eerst de woorden mededogen, erbarmen en naastenliefde geschrapt. WIJ zijn ook niet kinderen van God. Nee, de ene mens is duidelijk de andere niet. Verdronken vluchtelingkinderen zijn niet ons pakkie an en doen er niet toe. Behalve om over te juichen dan. Ik walg van deze mede-Nederlanders.

Boos ben ik ook al. Op het feit dat het kabinet dreigde te vallen over de bad-bed-brood regeling voor iedereen, uitgeprocedeerde asielzoekers in het bijzonder. Hoe kan enig weldenkend mens vinden dat je mensen die niets hebben en nergens heen kunnen, ook niet 'terug', géén slaapplek, brood en een douche biedt? Paus Franciscus heeft douches laten bouwen bij het Vaticaan. Hier valt bijna het kabinet over de vraag of menselijkheid nog wel gepraktiseerd mag worden.

'Uitgeprocedeerd is uitgeprocedeerd', 'We worden overspoeld', 'Eigen volk eerst', zijn maar wat kreten. Lekker kort door de bocht, wég laatste restje mededogen. Allerlei cijfers en woorden als tsunami en stortvloed worden gebruikt. Nederland biedt relatief gezien in vergelijking met andere Europese landen helemaal niet zo veel vluchtelingen een thuis en al sinds 2002 minder dan veel andere EU landen. De grootste aantallen vluchtelingen worden nog altijd buiten Europa opgevangen in landen als Pakistan en Turkije. Ons asielbeleid is ook streng genoeg. Als zou gebeuren waar 82% van de Nederlanders om roept, dat asielzoekers 'evenredig verdeeld moeten worden over de EU lidstaten', dan zou die 82% voor een voor hen, heel akelige verrassing komen te staan.

Vandaar dat ik dus in gradaties van geërgerd tot boos naar walging ga, al naar gelang wat ik lees of hoor. Gelukkig ben ik me ook bewust van al het moois waar ik me in mag verheugen, en alle mooie mensen die er in deze boze blog bekaaid van afkomen. Ik weet dat jullie er zijn en ben blij dat jullie er zijn. Heel blij.

(Sommige info in dit blog komt van de Universiteit van Leiden, afd. bestuurskunde)

Pasen, eieren en matzes

Vandaag konden kinderen tot 11 jaar in centrum Veghel eieren zoeken. Van chocolade weliswaar. In tien van die eieren zat ook nog eens een ticket voor een weekend Efteling. Of het nu daardoor kwam, door de 'echte' paashaas of omdat iedereen gek is op chocolade, het was een groot succes. Zelden, wat zeg ik, nooit, heb ik zoveel kinderen zo enthousiast het winkelcentrum in zien rennen. Het nog lege tasje tegen zich aan geklemd, om te vullen met eieren. 

Pasen en eieren. Pasen en Jezus. Ik snapte de combinatie niet als kind. In stilte vroeg ik me af wat nu het één met het ander te maken kon hebben. Dat ik echt niets van pasen snapte bleek wel toen ik als brugpiepertje, met de nadruk op 'tje', op het Zwijsen terechtkwam. Toen nog sjiek het Monseigneur Zwijsen College. Ik was nogal klein en die boekentas heel groot. Afijn, in de godsdienstles vroeg de leraar wat wij nou eigenlijk vieren met pasen. Hij wees naar mij. Vol vertrouwen antwoordde ik; dan gedenken wij dat de Joden uit de slavernij in Egypte ontsnapten. Stilte. Dat herdachten 'wij'dus niet. "Iemand anders?", vroeg de docent. De rest wist gelukkig ook niet veel dus vertelde hij het voor mij totaal nieuwe nieuws, dat 'wij' dus de opstanding van Jezus Christus vieren met pasen. Aha.

Maar wat hadden die haas en eieren daar nu mee te maken? Dat zijn de voorchristelijke elementen die zoals zoveel van dat soort dingen in Christelijke feesten zijn opgenomen. De paaseieren hebben met de lentefeesten te maken en met vruchtbaarheid en geboorte. De paashaas duikt pas in 1825 in Nederland op via een uit het Duits vertaald boek. Een soort allochtoon dus eigenlijk, maar helemaal geïntegreerd. Eieren schilderen, verstoppen, zoeken en vinden is gewoon hartstikke leuk, zoals ook vanmiddag in het centrum bleek. 

Bij pasen hoort natuurlijk ook witte donderdag met de Judaskus, en goede vrijdag. Wat nou goede vrijdag, dacht ik altijd. Voor Jezus was het toch niet zo een goede dag, daar aan het kruis. Heel lang begreep ik ook dat niet. 'Goede' vrijdag. Weer op het Zwijsen leerde ik dat het goed was omdat Jezus stierf voor onze zonden en ons zo los had gekocht. Hm, goede vrijdag voor de mensheid dan. Ik vind het eigenlijk nog steeds vrij egoïstisch om die dag dus goede vrijdag te noemen. Wat wel gebeurde door mijn duidelijke gebrek aan kennis van het Christendom en katholicisme in het bijzonder, was dat ik zelden spijbelde bij godsdienstles. Ik vond leren over alle grotere religies heel interessant.

Met pasen staan er bij ons dus gekleurde eieren op tafel, we versieren de boel met paasdingen als kuikentjes, gele kaarsen en lentegroen en eten matzes met roomboter en bruine suiker. Matze, omdat bij het haastige en vroege vertrek uit Egypte er geen tijd was om het brood te laten rijzen. Daarom werden er platte ongegiste 'broden' gebakken. De roomboter en bruine suiker kwamen er natuurlijk pas veel later bij. Ik mag me er weer lekker aan te goed doen de komende paasdagen zonder verder te hoeven 'vluchten' dan de supermarkt. Fijne paasdagen iedereen!!

Rondje of geen rondje

Toch alweer even geleden dat ik blogde. Hoopvol dachten jullie van me verlost te zijn maar nee! Hier ben ik weer...

Maar waarom eigenlijk? Serieus, waarom blog ik eigenlijk. Waarom bloggen anderen? Wat hebben wij bloggers mee te delen en waarom vinden wij dat belangrijk genoeg om de wereld in te sturen. De één doet het over mode, de ander over voedsel en weer een ander over weer iets anders. Zelf ben ik begonnen omdat ik een boek schreef en dacht dat een blog dan wel handig kon zijn. Hopelijk volgt er nog een keer een boek. Ik ben in ieder geval wel weer begonnen met schrijven. Wat anderen beweegt? Ik denk dat veel bloggers kennis willen delen of bewustwording willen veroorzaken. En toen bedacht ik dat ik nu eenmaal schrijf voor de kost, en ik het ze dus gewoon kan gaan vragen.

Komende zaterdag ga ik dat doen. Als het goed is zitten er op het Feel good & Shop event bloggers aan een blogtafel. Ik denk dat ik aanschuif. Twee of meer vliegen in één klap. Want daarom blog ik zo weinig tegenwoordig. Die nieuwe baan. Je weet wel, veghel.nieuws.nl. Sinds 1 januari ben ik voor Veghel de redactioneel beheerder en ik ren me rot. Interviewen, schrijven, programma's eigen maken, behoorlijk fotograferen en internetjournalistiek onder de knie krijgen. Helemaal niet zo makkelijk voor zo een ouwetje als ik. Het is wel superleuk en leerzaam. Het leukste is dat ik weer schrijf! Want dat is dus nou eenmaal wat ik doe. 

Ik begrijp dat voor de gevestigde kranten zo iemand als ik niet leuk is. Dat heb ik al gemerkt. Jammer want ik probeer eerlijk mijn brood te verdienen en werk hard. Dat merkt iedereen die mij bijna niet meer ziet, hoort of zoekt op fb en blog. Sorry... Het moet even. Ik ben mijn 'ding' aan het doen en hoop dat het ooit ergens de komende maanden ook nog salaris op gaat leveren. Investeren in de toekomst noemt men dat geloof ik. Ik investeer als een gek.
Mocht ik bij mooi weer op een terras worden aangetroffen, lui zittend, niet met laptop op tafel, dan is het of gelukt of niet. Tip; als ik dan een rondje geef is het gelukt. Tot dan!

Het Neanderthal gen en de hokjes

Hokjes slopen is mijn grootste hobby. Geen bushokjes, hondenhokjes of zelfs vogelhuisjes, maar die akelige denkhokjes. Handig om een kader te geven maar als het moeilijk wordt over de muurtjes te kijken misschien meer een obstakel dan een hulp. Een heleboel problematische zaken zouden meteen verdwijnen als er geen hokjes meer bestaan. Een enorme vrijheid  om open naar de wereld en mensen te kijken! Waarom zou je iemand pesten als je hebt geleerd dat mager, dik, lelijk, stotterig of wat dan ook gewoon iets is dat is. Waarom zou je discrimineren als huidskleur, geloof, geaardheid, sekse of afkomst gewoon iets is dat is. Waarom zou je racistisch denken als het land of werelddeel waar iemand vandaan komt en de cultuur die daar heerst, gewoon is wat het is. Iets laten zijn wat het is, zonder daar een hokjes-waarde-oordeel aan te hangen als minder, achterlijk, raar, beter of wat dan ook. Dat is het moeilijkste wat er is.

Mensen voelen zich graag 'de betere'. Dat is logisch. Verder ontwikkeld, hoger beschaafd, intelligenter of socialer. We maken ons er allemaal wel eens schuldig aan. "Och, kijk dat dan. T'is toch geen gezicht", en hoofdschuddend zijn we blij dat wij er beter uitzien. Niet iedereen heeft het. Er zijn absoluut mensen die gewoon zichzelf zijn. Zij hebben de ander zijn 'minder' zijn niet nodig om zelf 'meer' te zijn, omdat ze zich daar niet mee bezig houden. Ze zijn zichzelf en dat is genoeg. Relaxte mensen vind ik dat.

Het oordelen en vergelijken lijkt ingesleten in ons denken en zal vast ook een nuttig iets zijn in de keuzes die we vormen. Maar het zit diep. Een mooi voorbeeld vind ik de controverse in de evolutietheorie. Ultrakort; De mens kwam uit de bomen en ging de prairi op. Na heel wat zijwegen en evolutiesprongen had men daar de Neanderthaler. Lang dacht men dat dit een aapachtig, nogal primitief neefje was van ons. Toen de CroMagnons hun intrede deden, de moderne mens zoals wij, was het volgens de oude theorie snel afgelopen met de Neanderthaler. Die werd uitgemoord door zijn 'betere' opvolger.

Helaas bleek later dat Neanderthaler en CroMagnon zo een 10.000 jaar naast elkaar bestaan hebben en handel dreven. Maar vermengen? Nee! Dat was ondenkbaar. Wat blijkt? Wij moderne mensen bezitten Neanderthalgenen. En er is maar één manier waarop we daaraan zijn gekomen.... Okay, ze hebben het met elkaar gedaan moeten we toegeven. Maar, dan konden die nakomelingen geen kinderen krijgen! Zelfs ik begrijp, niet zijnde een geneticus, dat die genen al lang weer uitgestorven waren als die mengkinderen zelf niet weer kinderen hadden kunnen krijgen. De gedachte dat de Neanderthaler een mindere mensensoort was zit er kennelijk zo in, dat het idee dat die genen in onze moderne, betere mensvorm zitten zelfs voor een deel van de wetenschappers te ver gaat. Wetenschappers zijn ook maar mensen.

Er zijn ook mensen die zich juist de mindere voelen. Soms door de woorden of gedragingen van degenen die het nodig hebben dat zij zich zo voelen, zodat zij zich zelf 'meer' kunnen voelen. Maar als je het nodig hebt een ander minder te maken, voel je je dus eigenlijk zelf zo en doe je een ander aan wat jij niet wilt voelen. Volgens mij dan.
Is het allemaal zo zwaar dan? Mogen we niet lachen en is dit een loodwaar blog? Nee joh. Het is best heerlijk om eens helemaal los te gaan met een vriend/vriendin en alles en iedereen plat te roddelen. Leedvermaak is het beste vermaak, zegt men niet voor niets. Lachend van de bank zakken tijdens een verhaal over iemand die totaal de mist in ging met iets, of serieus bespreken wat wij allemaal beter zouden doen in een situatie waar iemand niks van bakt. Zolang we maar ons bewust blijven van wat we doen en er ook weer mee ophouden. Dat is alles. We blijven mensen toch? Geen engelen. Maar probeer zo nu en dan vooral een hokje te slopen.
Mijn ziel ziet jouw ziel. het liefst met een brede lach.

Wat maak ik me weer druk.....

'Leef je nog', vroeg een vriendin. En ik schaam mij. Ja, ik leef nog. Ik ren me zelfs rot en ben geen haar beter dan de rest van de mensheid die het 'druk, druk, druk' heeft. Beginnen met een nieuwe job brengt dat vaak met zich mee. Inwerken, uitvogelen, opbouwen, contacten leggen. Eh, contacten... Ja andere dus. Oeps, daar voel ik de schaamte weer. Dus lieve vrienden en familie, ik beloof me te beteren. maar wel pas na februari, want dat is nog even een heel drukke maand.

Bloggen is ook zoiets waar ik niet toe kom. Behalve nu dus even. Heb al gewerkt en gecontact en zit aan de koffie. Man kijkt voetbal, ik besluit te bloggen. Waar zullen we het eens over hebben? Tsja, ik wil niet vervelend worden maar het gedoe in Nederland zit me hoog. Dat heeft iedereen die mijn blogjes leest (dank daarvoor!) wel in de gaten. Ik word er helemaal moe van dat de politiek, met meneer Wilders voorop, net doet alsof wij ge-islamiseerd worden. Wie van ons is al eens aan de haren een moskee binnengetrokken? Of kreeg op een vroege zaterdagochtend een groep baardige mannen en gesluierde vrouwen aan de deur die de koran en Allah kwamen brengen?

In Nederland is 6 tot 8 % van de bevolking moslim. Waar hebben we het over. 'Alle terroristen zijn moslim.' Ook zo een uitspraak. Ook niet waar. Van alle aanslagen in Europa is 2% gerelateerd aan moslimextremisme. Er zijn namelijk heel veel terreurdaden van allerlei vage groeperingen in Europa waar wij niets over horen. Het is maar net wat in het nieuws komt. En daar word ik moe van. het goochelen met cijfers en statistieken zodat alles naar één bevolkingsgroep wijst die de nieuwe zondebok mag zijn van alles. Armoede, woningnood, hoge ziektekosten en zorgpremies, werkloosheid en wat er nog meer aan ellende is; volgens vele twitteraars is dat alles opgelost als we 'de moslims' maar het land uit gooien. meestal geschreven in bar slecht Nederlands, waarvan diezelfde twitteraars roepen dat 'ze' dat maar eerst moeten leren.

Ik stel voor dat 'de politiek' een frisse wind gaat laten waaien. Ze beginnen met het afschaffen van het woord allochtoon. Verder wordt er niet meer gesproken over 'moslims', zoals wij het ook niet hebben over 'protestanten', 'katholieken' of andere geloofsgroepen. Wij zijn voortaan gewoon allemaal Nederlanders. Zonder aanziens  des geloofs. En een Nederlandse burger die iets strafbaars doet wordt gestraft. Wie bijles nodig heeft krijgt bijles, en wie op vrijdag, zaterdag of zondag naar een godshuis wil gaan doet dat. Of op welke dag dan ook. En dan met zijn allen de schouders onder Nederland. Dan komt het goed.

De PVV is dan natuurlijk wel zijn stokpaardje kwijt, maar misschien kan meneer Wilders dan iets nuttigers gaan doen. Hij is best creatief, dat laat zijn cijferwerk zien en voorstellingsvermogen heeft hij ook. Tenslotte is het best knap om in een land waar de laatste watersnood ramp in 1953 plaatsvond, overal en massaal tsunami's te zien die ons overspoelen.

Mijn eigen utopia-gedachte hoorde ik laatst terug in een lezing over kabbalah. Pas als heel het volk verlicht was kon de thora (OT) geopenbaard worden aan de mensen. Verlicht betekende dat ieder voor de ander zorgt. Dus hoeft er geen zorg te zijn voor de eigen behoefte, want je bent zeker dat iemand anders daar weer op let. Geen ik, zij en wij meer, maar allemaal wij, ons en samen. Zullen we daar nog een keertje voor gaan?

Hoor ik er hier wel bij?

Het WIJ-gevoel waar ik, ook in mijn blogs vaak voor pleit is een heel ander gevoel dan wat ik vaak elders onder ogen krijg. Waar ik het positief bedoel, en in WIJ een verbintenis zie tussen alle mensenzielen van alle kleuren, geloven en seksen en financiële status, blijkt er ook een heel ander WIJ te zijn.
Via nieuws, praatprogramma's en twitter hoor/lees ik nogal eens hoe WIJ Nederlanders, genoeg hebben van van alles, van ZIJ Moslims in het bijzonder. Verder schijnen wij doodsbang te zijn, geïslamiseerd te worden en we worden uitgeknepen en belazerd door onze regering, OKay, dat laatste ben ik het een beetje mee eens, in ieder geval dat onze regering niet erg slim bezig is. Ik vraag me of of dat laatste punt dan wel weer voor alle wij-tjes geldt of dat de zij-tjes daar juist medeschuldig aan heten te zijn. Volgens vele tweets die ik onder krijg in ieder geval wel. Zonder asielzoekers, Marokkanen en oost-Europenanen zouden wij hier totaal geen problemen hebben In mijn hoofd vormt zich dan een groot vraagteken. Meerdere vraagtekens zelfs.

Ten eerste vraag ik me af of mensen die dat roepen dat echt zelf geloven.Verder vraag ik me af wat die ander weet dat ik niet weet. Ik dacht wel een Nederlander te zijn maar begin daar soms echt aan te twijfelen. Bij elke statement dat WIJ weer iets vinden, twijfel ik een beetje meer. En niet alleen daaraan. De normen en waarden die wij schijnen te hebben in Nederland zijn wat we moeten beschermen. En dat roept dan iemand die amper Nederlands kan schrijven en daarbij oproept tot deportatie en het weer openzetten van de gaskraan. Die persoon bedoelt dus niet de toestand in Groningen, waar de gaskraan wat dichter is gedraaid om de aardbevingen in te dammen.

Vervolgens riep weer iemand op twitter dat WIJ Joden serieus moeten overwegen naar Israel te vertrekken. Gek genoeg niet om die gaskraan opmerking, maar wederom door de dreiging van 'de' Moslims/Islam. Weer voel ik me niet aangesproken en langzaam begin ik een ontheemd gevoel te krijgen. Hoor ik er nog wel bij hier, bij dat WIJ? Ben ik dan echt zo dom of naïef dat anderen mij moeten vertellen wat ik denk, voel en vind? En als ik het er niet mee eens ben mag ik ook oprotten en ben ik deel van het probleem, werd mij verteld. Ben ik nou wij of zij?

Gelukkig zijn er ook heel veel mensen waar ik me wel bij thuis voel. Mensen die zoeken naar de verbinding, naar spiritueel leven, mensen die zich niet mee laten slepen door de waan van de dag. Die hun oordeel en gedachten zelf bepalen door eigen onderzoek en ervaring. Mensen die durven uit de neerwaartse spiraal te stappen, of er gewoon nooit in stappen en initiatieven opzetten of nemen, die onderlinge saamhorigheid, vrede en daarmee kracht tot stand brengen. Gewone mensen, die gewoon hun ding doen, zonder anderen te schaden. Mensen die mensen zien als individu en er niet eens bij nadenken wat voor geloof of afkomst die mens heeft. Die mensen zijn mijn familie en vrienden en gelukkig kom ik ze ook buiten die kring tegen. Dat geeft hoop.

Mijn conclusie is dus dat WIJ toch bestaat uit meerdere wij's. DE Nederlander bestaat niet, net zomin als 'de' Moslim, Jood of Christen. Misschien kunnen de wij-roepers daar ook bewust van worden, en gewoon vanuit zichzelf spreken, of de groep die ze vertegenwoordigen duidelijk definiëren. Hoef ik tenminste geen identiteitscrisis te krijgen.

Wat kan ik er van zeggen... niets eigenlijk.

Het eerste blogje van 2015. Was ik maar sneller geweest. Nu denk ik; moet ik iets over Parijs schrijven? En wat dan? Uiteraard sluit ik me aan bij degenen die het vreselijk vinden. Ik denk aan de slachtoffers en hun nabestaanden en vind het diep en diep triest dat hen zoveel leed is aangedaan door een stel terroristen. Daarnaast vind ik het triest voor de verhoudingen binnen de EU-landen en Nederland in het bijzonder. En ik vind het triest voor al die hardwerkende, gewoon levende, vaders en moeders, studenten enzovoorts die toevallig moslim zijn.

Ik geloof niet dat terrorisme gebonden is aan een geloof. Breivik doodde met de bijbel als uitgangspunt meer dan zeventig jonge mensen. Er zijn altijd al afgrijselijke misdaden gepleegd uit naam van God. Welke God dan ook. Zou je religie verbieden dan zoekt 'de mens' wel iets anders als aanleiding om te moorden. Zelfs Boeddhisten, waarvan ik altijd dacht dat die in ieder geval vredelievend zijn, slaan soms aan het moorden. 

Het enige dat ik hier uit haal is dat alle mensen maar mensen zijn. Sommigen dwalen af naar een slechte weg of raken de weg compleet kwijt. Ze raken vooral zichzelf kwijt eigenlijk. 
Dat doen de mensen die achter stemmingmakerij aanlopen net zo goed, zichzelf kwijtraken. Als schapen achter een leider aan, naar hem opkijkend voor verlossing. Dat die verlossing metaforisch gesproken nogal eens het slachthuis is, zover kijken ze niet vooruit. 

Volgens mij is ieder mens een uniek individu. De één is te bang om naar zijn hart te luisteren en laat zich de verkeerde kant optrekken. Denkend dat hij wat voorstelt met bijvoorbeeld een geweer of gewoon met een grote bek. De ander is bang maar doet toch het goede, omdat zijn hart dat zegt. Dat zijn de moedigen. Ieder mens heeft een keus en dat staat helemaal los van religie, kleur of afkomst.

Wat kan ik er van zeggen.... Niets eigenlijk.