Kleine Benjamin Muis is ooit ontstaan op een bijzonder saaie ochtend op mijn toenmalige werkplek. Er was gewoon niets te doen. Alle kasten waren voor de zoveelste keer opgeruimd, lijstjes in de computer waren bijgewerkt tot op de laatste punt, lades uitgezocht en klusjes gejaagd bij 'de mannen' tot ook die niets meer konden verzinnen. Een boek lezen of een haakwerkje ter hand nemen was geen optie. Aan de receptie moet je toch minstens doen alsof je werkt. Spelletjes op de pc is nu eenmaal niet mijn ding, dus schreef ik Benjamin Muis. Ik denk dat ik er heel geconcentreerd uitzag en echt aan het werk. Wat ik ook was natuurlijk.
Zo werd Benjamin Muis op een doordeweekse ochtend geboren, aan de receptie van een bedrijf. Daar merk je niets van aan Benjamin. Hij is gewoon een leuk vrolijk muizenkind dat voor het eerst naar school gaat. Benjamin werd opgestuurd naar een uitgever. Uit nostalgie eerst naar Querido omdat dat ooit familie was. Die hoefden hun neefje niet. Er kwamen andere dingen tussendoor en Benjamin lag letterlijk op de plank in de kast. En zat natuurlijk in de computer. Ondertussen maakte goede vriend Benno Hijl tekeningen bij de tekst.
En dan op een dag, niet zo lang geleden en ook niet zo ver weg, gewoon hier in Helmond, besluit je opeens; nu is het tijd. Benno maakte de laatste tekeningen en Benjamin Muis ging opnieuw naar de uitgever ter beoordeling. Nu naar Boekscout, waar ik ook mijn eerste boek uitgaf. Bijna per ommegaande lag mijn contract in de virtuele brievenbus en kwamen de eerste aanwijzingen. Benno moest nog twee tekeningen maken, wat echt flink buffelen is. Ik moest de tekst wat aanpassen hier en daar en de boel weer samenvoegen. Weer ging Benjamin met de al even virtuele post.... en we werden definitief goedgekeurd.
Vanaf 8 juni zal het traject gaan rollen. Dan moet er nog even veel gebeuren tot ergens in de laatste week van deze maand (waarschijnlijk) Benjamin Muis geboren zal worden. Hij gaat in zijn eerste avontuur voor het eerst naar school. Er zullen hopelijk nog veel avonturen volgen. Inspiratie genoeg. Er zullen veel belevenissen terug te vinden zijn in Benjamins leven van mijn eigen kinderen, aangevuld met de belevenissen van de kleinkinderen. Dezelfde kleinkinderen die natuurlijk een grote inspiratie zijn om een hele reeks Benjamin Muis boekjes voor te schrijven.
De boekjes zijn voor alle kinderen van 2-3-4 jaar leuk. De uitgever was in ieder geval erg enthousiast en dat geeft een mens moed. Zowel de tekst als de tekeningen werden zeer goed ontvangen. Nu nog bij het grotere publiek.Wie een éénmalige promotiemail wil ontvangen, geheel vrijblijvend, met een link naar het eerste boekje mag zijn/haar e-mailadres aan mij sturen. dragonmouse1@gmail.com. (alleen voor wie dat nog niet heeft gedaan natuurlijk) Het zijn weer spannende weken en ik verheug me er op Benjamin Muis voor het eerst vast te houden. Hij komt dan met de echte post, als eerste exemplaar. Hopelijk wordt iedereen heel enthousiast over Benjamin en kunnen er nog veel avonturen volgen. Zelf vind ik hem natuurlijk al de mooiste en leukste muis ter wereld :)
zondag 7 juni 2015
zondag 3 mei 2015
Niet gekend toch verloren. Dodenherdenking en bevrijding.
Het is Dodenherdenking. Beroepsmatig en privé ben ik er natuurlijk bij. We zullen weer stilstaan bij alle gevallenen in oorlogs- en vredestijd. De laatsten gevallen in hun poging elders vrede te brengen of te bewaren. "Opdat wij nooit vergeten", zijn de woorden die mij ieder jaar raken, maar ook boos maken. Waarom? Omdat ik denk dat wij, of in ieder geval veel van ons, het al lang vergeten zijn. Of in ieder geval niet snappen dat er mensen zijn die dingen roepen die ook 'toen' geroepen werden. Alleen tegen een andere bevolkingsgroep. Maar dat mag je dan niet hardop zeggen of vergelijken.
Op twitter word ik uitgemaakt voor 'landverrader' omdat ik mijn mond niet houd als mensen racistische en discriminerende uitspraken doen. Maar wie zwijgt stemt toe en dat kan ik niet. Mijn opa werd in WOII vast ook landverrader genoemd. Als geboren Duitser wiens ouders geannexeerde Fransen waren, voelde hij zich Fransman. Trouwde in Nederland waar hij studeerde met mijn Joodse Amsterdamse oma en bouwde in de oorlog schuilplaatsen voor Joden en bracht hen in relatieve veiligheid. Voor de Duitsers een landverrader, voor menigeen een held. Na de oorlog kreeg hij het Nederlanderschap voor zijn daden van verzet. Dus ach, landverraden is ook een relatief begrip.
Op 4 mei denk ik aan alle familieleden die ik nooit heb gekend, maar toch voel als verloren. Mijn overgrootmoeder waar ik op lijk, was tegen de 70 toen zij alsnog naar Auschwitz ging en werd vergast. In de paar foto's van haar en andere omgekomen verwanten zie ik duidelijk mijn eigen geërfde trekken terug. Nooit gekend, toch verloren.
Mijn familie was nooit orthodox en wisselde net zo makkelijk van godsdienst als van jas. God was God. In de loop van de stamboom waren ze Joods, Islamitisch, weer Joods, Katholiek, weer Joods en in 1938 Nederlands Hervormd omgedoopt. Het mocht niet baten. Weinigen kwamen terug. Ik schrik dus van mensen die anderen degraderen tot een iets. Marokkanen, Moslims, Vluchtelingen, Asielzoekers. Als groep ietsen ontneem je hen de menselijkheid als individu en worden ze makkelijk onmenselijk behandeld. Juichen om verdronken vluchtelingen... Opdat wij niet vergeten? Nooit weer?
Op 5 mei vieren we onze vrijheid en dat moeten we ook vieren. Een groot goed waar we ongelooflijk dankbaar voor moeten zijn. Ik vraag met klem dat niet te verpesten. En nu gaat een groep Nederlanders roepen over de Islamisering enzovoorts, maar ik bedoel het anders. Laat onze vrijheid niet verpesten door muren van angst te bouwen. Niet strenger, enger en steeds geslotener. Vrijheid is iets dat je deelt. Met zo veel mogelijk mensen. Binnen muren van angst kan geen vrijheid wonen. Wees dus vrij! In je hart, ziel en geest. In Nederland en Europa. Opdat het nooit meer zal gebeuren. Met niemand.
Op twitter word ik uitgemaakt voor 'landverrader' omdat ik mijn mond niet houd als mensen racistische en discriminerende uitspraken doen. Maar wie zwijgt stemt toe en dat kan ik niet. Mijn opa werd in WOII vast ook landverrader genoemd. Als geboren Duitser wiens ouders geannexeerde Fransen waren, voelde hij zich Fransman. Trouwde in Nederland waar hij studeerde met mijn Joodse Amsterdamse oma en bouwde in de oorlog schuilplaatsen voor Joden en bracht hen in relatieve veiligheid. Voor de Duitsers een landverrader, voor menigeen een held. Na de oorlog kreeg hij het Nederlanderschap voor zijn daden van verzet. Dus ach, landverraden is ook een relatief begrip.
Op 4 mei denk ik aan alle familieleden die ik nooit heb gekend, maar toch voel als verloren. Mijn overgrootmoeder waar ik op lijk, was tegen de 70 toen zij alsnog naar Auschwitz ging en werd vergast. In de paar foto's van haar en andere omgekomen verwanten zie ik duidelijk mijn eigen geërfde trekken terug. Nooit gekend, toch verloren.
Mijn familie was nooit orthodox en wisselde net zo makkelijk van godsdienst als van jas. God was God. In de loop van de stamboom waren ze Joods, Islamitisch, weer Joods, Katholiek, weer Joods en in 1938 Nederlands Hervormd omgedoopt. Het mocht niet baten. Weinigen kwamen terug. Ik schrik dus van mensen die anderen degraderen tot een iets. Marokkanen, Moslims, Vluchtelingen, Asielzoekers. Als groep ietsen ontneem je hen de menselijkheid als individu en worden ze makkelijk onmenselijk behandeld. Juichen om verdronken vluchtelingen... Opdat wij niet vergeten? Nooit weer?
Op 5 mei vieren we onze vrijheid en dat moeten we ook vieren. Een groot goed waar we ongelooflijk dankbaar voor moeten zijn. Ik vraag met klem dat niet te verpesten. En nu gaat een groep Nederlanders roepen over de Islamisering enzovoorts, maar ik bedoel het anders. Laat onze vrijheid niet verpesten door muren van angst te bouwen. Niet strenger, enger en steeds geslotener. Vrijheid is iets dat je deelt. Met zo veel mogelijk mensen. Binnen muren van angst kan geen vrijheid wonen. Wees dus vrij! In je hart, ziel en geest. In Nederland en Europa. Opdat het nooit meer zal gebeuren. Met niemand.
zaterdag 25 april 2015
Gradaties in boosheid, verbijstering en walging
Steeds sterker werd de neiging, ik probeerde het te bedwingen, maar sorry. Lezers, jullie moeten er aan geloven. Je kunt nu nog terug! Als je verder leest vrees ik je deelgenoot te maken van mijn verbijstering over wat er gaande is in de wereld. Aan de ene kant hebben we de oorlogen en wreedheden die zomaar, of uit naam van, gepleegd worden. Aan de andere kant de mensen die proberen het vege lijf te redden door te vluchten. En dan hebben we nog twee kanten; de mensen die te hulp schieten en de mensen die juichen als dat mislukt.
Bij die laatsten, de juichers, zit mijn verbijstering en walging. Hoe kan je juichen als vrouwen, babies, kinderen en mannen verdrinken tijdens hun vlucht naar veiligheid. En dan niet eens stilletjes, met de gordijnen dicht een klein juichje op de bank, waarna je toch een beetje beschaamd bent. Nee, er komt bericht over 700 verdronken mensen en er wordt door een selecte groep Nederlanders openlijk en breeduit via de social media gejuicht. De schaamte voorbij. Werden alle Nederlanders afgemeten aan deze minderheid, zoals dat wordt gedaan met Islam, dan zag het er nogal slecht uit voor ons volkje.
Onder deze juichers zijn openlijke PVV-aanhangers, soms zetten ze er zelfs een hashtag bij, en dat moet dan trots verbeelden? Of stoerheid? Mag ik even overgeven? Meneer Geert neemt geen afstand, roept zijn aanhang niet tot de orde. Dezelfde meneer Geert die hamert op onze Christelijk-Joodse wortels waar Islam niet in zou passen. Christelijk??? Uit de Christelijkheid die hier bedoeld wordt zijn eerst de woorden mededogen, erbarmen en naastenliefde geschrapt. WIJ zijn ook niet kinderen van God. Nee, de ene mens is duidelijk de andere niet. Verdronken vluchtelingkinderen zijn niet ons pakkie an en doen er niet toe. Behalve om over te juichen dan. Ik walg van deze mede-Nederlanders.
Boos ben ik ook al. Op het feit dat het kabinet dreigde te vallen over de bad-bed-brood regeling voor iedereen, uitgeprocedeerde asielzoekers in het bijzonder. Hoe kan enig weldenkend mens vinden dat je mensen die niets hebben en nergens heen kunnen, ook niet 'terug', géén slaapplek, brood en een douche biedt? Paus Franciscus heeft douches laten bouwen bij het Vaticaan. Hier valt bijna het kabinet over de vraag of menselijkheid nog wel gepraktiseerd mag worden.
'Uitgeprocedeerd is uitgeprocedeerd', 'We worden overspoeld', 'Eigen volk eerst', zijn maar wat kreten. Lekker kort door de bocht, wég laatste restje mededogen. Allerlei cijfers en woorden als tsunami en stortvloed worden gebruikt. Nederland biedt relatief gezien in vergelijking met andere Europese landen helemaal niet zo veel vluchtelingen een thuis en al sinds 2002 minder dan veel andere EU landen. De grootste aantallen vluchtelingen worden nog altijd buiten Europa opgevangen in landen als Pakistan en Turkije. Ons asielbeleid is ook streng genoeg. Als zou gebeuren waar 82% van de Nederlanders om roept, dat asielzoekers 'evenredig verdeeld moeten worden over de EU lidstaten', dan zou die 82% voor een voor hen, heel akelige verrassing komen te staan.
Vandaar dat ik dus in gradaties van geërgerd tot boos naar walging ga, al naar gelang wat ik lees of hoor. Gelukkig ben ik me ook bewust van al het moois waar ik me in mag verheugen, en alle mooie mensen die er in deze boze blog bekaaid van afkomen. Ik weet dat jullie er zijn en ben blij dat jullie er zijn. Heel blij.
(Sommige info in dit blog komt van de Universiteit van Leiden, afd. bestuurskunde)
Bij die laatsten, de juichers, zit mijn verbijstering en walging. Hoe kan je juichen als vrouwen, babies, kinderen en mannen verdrinken tijdens hun vlucht naar veiligheid. En dan niet eens stilletjes, met de gordijnen dicht een klein juichje op de bank, waarna je toch een beetje beschaamd bent. Nee, er komt bericht over 700 verdronken mensen en er wordt door een selecte groep Nederlanders openlijk en breeduit via de social media gejuicht. De schaamte voorbij. Werden alle Nederlanders afgemeten aan deze minderheid, zoals dat wordt gedaan met Islam, dan zag het er nogal slecht uit voor ons volkje.
Onder deze juichers zijn openlijke PVV-aanhangers, soms zetten ze er zelfs een hashtag bij, en dat moet dan trots verbeelden? Of stoerheid? Mag ik even overgeven? Meneer Geert neemt geen afstand, roept zijn aanhang niet tot de orde. Dezelfde meneer Geert die hamert op onze Christelijk-Joodse wortels waar Islam niet in zou passen. Christelijk??? Uit de Christelijkheid die hier bedoeld wordt zijn eerst de woorden mededogen, erbarmen en naastenliefde geschrapt. WIJ zijn ook niet kinderen van God. Nee, de ene mens is duidelijk de andere niet. Verdronken vluchtelingkinderen zijn niet ons pakkie an en doen er niet toe. Behalve om over te juichen dan. Ik walg van deze mede-Nederlanders.
Boos ben ik ook al. Op het feit dat het kabinet dreigde te vallen over de bad-bed-brood regeling voor iedereen, uitgeprocedeerde asielzoekers in het bijzonder. Hoe kan enig weldenkend mens vinden dat je mensen die niets hebben en nergens heen kunnen, ook niet 'terug', géén slaapplek, brood en een douche biedt? Paus Franciscus heeft douches laten bouwen bij het Vaticaan. Hier valt bijna het kabinet over de vraag of menselijkheid nog wel gepraktiseerd mag worden.
'Uitgeprocedeerd is uitgeprocedeerd', 'We worden overspoeld', 'Eigen volk eerst', zijn maar wat kreten. Lekker kort door de bocht, wég laatste restje mededogen. Allerlei cijfers en woorden als tsunami en stortvloed worden gebruikt. Nederland biedt relatief gezien in vergelijking met andere Europese landen helemaal niet zo veel vluchtelingen een thuis en al sinds 2002 minder dan veel andere EU landen. De grootste aantallen vluchtelingen worden nog altijd buiten Europa opgevangen in landen als Pakistan en Turkije. Ons asielbeleid is ook streng genoeg. Als zou gebeuren waar 82% van de Nederlanders om roept, dat asielzoekers 'evenredig verdeeld moeten worden over de EU lidstaten', dan zou die 82% voor een voor hen, heel akelige verrassing komen te staan.
Vandaar dat ik dus in gradaties van geërgerd tot boos naar walging ga, al naar gelang wat ik lees of hoor. Gelukkig ben ik me ook bewust van al het moois waar ik me in mag verheugen, en alle mooie mensen die er in deze boze blog bekaaid van afkomen. Ik weet dat jullie er zijn en ben blij dat jullie er zijn. Heel blij.
(Sommige info in dit blog komt van de Universiteit van Leiden, afd. bestuurskunde)
zaterdag 4 april 2015
Pasen, eieren en matzes
Vandaag konden kinderen tot 11 jaar in centrum Veghel eieren zoeken. Van chocolade weliswaar. In tien van die eieren zat ook nog eens een ticket voor een weekend Efteling. Of het nu daardoor kwam, door de 'echte' paashaas of omdat iedereen gek is op chocolade, het was een groot succes. Zelden, wat zeg ik, nooit, heb ik zoveel kinderen zo enthousiast het winkelcentrum in zien rennen. Het nog lege tasje tegen zich aan geklemd, om te vullen met eieren.
Pasen en eieren. Pasen en Jezus. Ik snapte de combinatie niet als kind. In stilte vroeg ik me af wat nu het één met het ander te maken kon hebben. Dat ik echt niets van pasen snapte bleek wel toen ik als brugpiepertje, met de nadruk op 'tje', op het Zwijsen terechtkwam. Toen nog sjiek het Monseigneur Zwijsen College. Ik was nogal klein en die boekentas heel groot. Afijn, in de godsdienstles vroeg de leraar wat wij nou eigenlijk vieren met pasen. Hij wees naar mij. Vol vertrouwen antwoordde ik; dan gedenken wij dat de Joden uit de slavernij in Egypte ontsnapten. Stilte. Dat herdachten 'wij'dus niet. "Iemand anders?", vroeg de docent. De rest wist gelukkig ook niet veel dus vertelde hij het voor mij totaal nieuwe nieuws, dat 'wij' dus de opstanding van Jezus Christus vieren met pasen. Aha.
Maar wat hadden die haas en eieren daar nu mee te maken? Dat zijn de voorchristelijke elementen die zoals zoveel van dat soort dingen in Christelijke feesten zijn opgenomen. De paaseieren hebben met de lentefeesten te maken en met vruchtbaarheid en geboorte. De paashaas duikt pas in 1825 in Nederland op via een uit het Duits vertaald boek. Een soort allochtoon dus eigenlijk, maar helemaal geïntegreerd. Eieren schilderen, verstoppen, zoeken en vinden is gewoon hartstikke leuk, zoals ook vanmiddag in het centrum bleek.
Bij pasen hoort natuurlijk ook witte donderdag met de Judaskus, en goede vrijdag. Wat nou goede vrijdag, dacht ik altijd. Voor Jezus was het toch niet zo een goede dag, daar aan het kruis. Heel lang begreep ik ook dat niet. 'Goede' vrijdag. Weer op het Zwijsen leerde ik dat het goed was omdat Jezus stierf voor onze zonden en ons zo los had gekocht. Hm, goede vrijdag voor de mensheid dan. Ik vind het eigenlijk nog steeds vrij egoïstisch om die dag dus goede vrijdag te noemen. Wat wel gebeurde door mijn duidelijke gebrek aan kennis van het Christendom en katholicisme in het bijzonder, was dat ik zelden spijbelde bij godsdienstles. Ik vond leren over alle grotere religies heel interessant.
Met pasen staan er bij ons dus gekleurde eieren op tafel, we versieren de boel met paasdingen als kuikentjes, gele kaarsen en lentegroen en eten matzes met roomboter en bruine suiker. Matze, omdat bij het haastige en vroege vertrek uit Egypte er geen tijd was om het brood te laten rijzen. Daarom werden er platte ongegiste 'broden' gebakken. De roomboter en bruine suiker kwamen er natuurlijk pas veel later bij. Ik mag me er weer lekker aan te goed doen de komende paasdagen zonder verder te hoeven 'vluchten' dan de supermarkt. Fijne paasdagen iedereen!!
Pasen en eieren. Pasen en Jezus. Ik snapte de combinatie niet als kind. In stilte vroeg ik me af wat nu het één met het ander te maken kon hebben. Dat ik echt niets van pasen snapte bleek wel toen ik als brugpiepertje, met de nadruk op 'tje', op het Zwijsen terechtkwam. Toen nog sjiek het Monseigneur Zwijsen College. Ik was nogal klein en die boekentas heel groot. Afijn, in de godsdienstles vroeg de leraar wat wij nou eigenlijk vieren met pasen. Hij wees naar mij. Vol vertrouwen antwoordde ik; dan gedenken wij dat de Joden uit de slavernij in Egypte ontsnapten. Stilte. Dat herdachten 'wij'dus niet. "Iemand anders?", vroeg de docent. De rest wist gelukkig ook niet veel dus vertelde hij het voor mij totaal nieuwe nieuws, dat 'wij' dus de opstanding van Jezus Christus vieren met pasen. Aha.
Maar wat hadden die haas en eieren daar nu mee te maken? Dat zijn de voorchristelijke elementen die zoals zoveel van dat soort dingen in Christelijke feesten zijn opgenomen. De paaseieren hebben met de lentefeesten te maken en met vruchtbaarheid en geboorte. De paashaas duikt pas in 1825 in Nederland op via een uit het Duits vertaald boek. Een soort allochtoon dus eigenlijk, maar helemaal geïntegreerd. Eieren schilderen, verstoppen, zoeken en vinden is gewoon hartstikke leuk, zoals ook vanmiddag in het centrum bleek.
Bij pasen hoort natuurlijk ook witte donderdag met de Judaskus, en goede vrijdag. Wat nou goede vrijdag, dacht ik altijd. Voor Jezus was het toch niet zo een goede dag, daar aan het kruis. Heel lang begreep ik ook dat niet. 'Goede' vrijdag. Weer op het Zwijsen leerde ik dat het goed was omdat Jezus stierf voor onze zonden en ons zo los had gekocht. Hm, goede vrijdag voor de mensheid dan. Ik vind het eigenlijk nog steeds vrij egoïstisch om die dag dus goede vrijdag te noemen. Wat wel gebeurde door mijn duidelijke gebrek aan kennis van het Christendom en katholicisme in het bijzonder, was dat ik zelden spijbelde bij godsdienstles. Ik vond leren over alle grotere religies heel interessant.
Met pasen staan er bij ons dus gekleurde eieren op tafel, we versieren de boel met paasdingen als kuikentjes, gele kaarsen en lentegroen en eten matzes met roomboter en bruine suiker. Matze, omdat bij het haastige en vroege vertrek uit Egypte er geen tijd was om het brood te laten rijzen. Daarom werden er platte ongegiste 'broden' gebakken. De roomboter en bruine suiker kwamen er natuurlijk pas veel later bij. Ik mag me er weer lekker aan te goed doen de komende paasdagen zonder verder te hoeven 'vluchten' dan de supermarkt. Fijne paasdagen iedereen!!
donderdag 19 maart 2015
Rondje of geen rondje
Toch alweer even geleden dat ik blogde. Hoopvol dachten jullie van me verlost te zijn maar nee! Hier ben ik weer...
Maar waarom eigenlijk? Serieus, waarom blog ik eigenlijk. Waarom bloggen anderen? Wat hebben wij bloggers mee te delen en waarom vinden wij dat belangrijk genoeg om de wereld in te sturen. De één doet het over mode, de ander over voedsel en weer een ander over weer iets anders. Zelf ben ik begonnen omdat ik een boek schreef en dacht dat een blog dan wel handig kon zijn. Hopelijk volgt er nog een keer een boek. Ik ben in ieder geval wel weer begonnen met schrijven. Wat anderen beweegt? Ik denk dat veel bloggers kennis willen delen of bewustwording willen veroorzaken. En toen bedacht ik dat ik nu eenmaal schrijf voor de kost, en ik het ze dus gewoon kan gaan vragen.
Komende zaterdag ga ik dat doen. Als het goed is zitten er op het Feel good & Shop event bloggers aan een blogtafel. Ik denk dat ik aanschuif. Twee of meer vliegen in één klap. Want daarom blog ik zo weinig tegenwoordig. Die nieuwe baan. Je weet wel, veghel.nieuws.nl. Sinds 1 januari ben ik voor Veghel de redactioneel beheerder en ik ren me rot. Interviewen, schrijven, programma's eigen maken, behoorlijk fotograferen en internetjournalistiek onder de knie krijgen. Helemaal niet zo makkelijk voor zo een ouwetje als ik. Het is wel superleuk en leerzaam. Het leukste is dat ik weer schrijf! Want dat is dus nou eenmaal wat ik doe.
Ik begrijp dat voor de gevestigde kranten zo iemand als ik niet leuk is. Dat heb ik al gemerkt. Jammer want ik probeer eerlijk mijn brood te verdienen en werk hard. Dat merkt iedereen die mij bijna niet meer ziet, hoort of zoekt op fb en blog. Sorry... Het moet even. Ik ben mijn 'ding' aan het doen en hoop dat het ooit ergens de komende maanden ook nog salaris op gaat leveren. Investeren in de toekomst noemt men dat geloof ik. Ik investeer als een gek.
Mocht ik bij mooi weer op een terras worden aangetroffen, lui zittend, niet met laptop op tafel, dan is het of gelukt of niet. Tip; als ik dan een rondje geef is het gelukt. Tot dan!
Maar waarom eigenlijk? Serieus, waarom blog ik eigenlijk. Waarom bloggen anderen? Wat hebben wij bloggers mee te delen en waarom vinden wij dat belangrijk genoeg om de wereld in te sturen. De één doet het over mode, de ander over voedsel en weer een ander over weer iets anders. Zelf ben ik begonnen omdat ik een boek schreef en dacht dat een blog dan wel handig kon zijn. Hopelijk volgt er nog een keer een boek. Ik ben in ieder geval wel weer begonnen met schrijven. Wat anderen beweegt? Ik denk dat veel bloggers kennis willen delen of bewustwording willen veroorzaken. En toen bedacht ik dat ik nu eenmaal schrijf voor de kost, en ik het ze dus gewoon kan gaan vragen.
Komende zaterdag ga ik dat doen. Als het goed is zitten er op het Feel good & Shop event bloggers aan een blogtafel. Ik denk dat ik aanschuif. Twee of meer vliegen in één klap. Want daarom blog ik zo weinig tegenwoordig. Die nieuwe baan. Je weet wel, veghel.nieuws.nl. Sinds 1 januari ben ik voor Veghel de redactioneel beheerder en ik ren me rot. Interviewen, schrijven, programma's eigen maken, behoorlijk fotograferen en internetjournalistiek onder de knie krijgen. Helemaal niet zo makkelijk voor zo een ouwetje als ik. Het is wel superleuk en leerzaam. Het leukste is dat ik weer schrijf! Want dat is dus nou eenmaal wat ik doe.
Ik begrijp dat voor de gevestigde kranten zo iemand als ik niet leuk is. Dat heb ik al gemerkt. Jammer want ik probeer eerlijk mijn brood te verdienen en werk hard. Dat merkt iedereen die mij bijna niet meer ziet, hoort of zoekt op fb en blog. Sorry... Het moet even. Ik ben mijn 'ding' aan het doen en hoop dat het ooit ergens de komende maanden ook nog salaris op gaat leveren. Investeren in de toekomst noemt men dat geloof ik. Ik investeer als een gek.
Mocht ik bij mooi weer op een terras worden aangetroffen, lui zittend, niet met laptop op tafel, dan is het of gelukt of niet. Tip; als ik dan een rondje geef is het gelukt. Tot dan!
dinsdag 10 februari 2015
Het Neanderthal gen en de hokjes
Hokjes slopen is mijn grootste hobby. Geen bushokjes, hondenhokjes of zelfs vogelhuisjes, maar die akelige denkhokjes. Handig om een kader te geven maar als het moeilijk wordt over de muurtjes te kijken misschien meer een obstakel dan een hulp. Een heleboel problematische zaken zouden meteen verdwijnen als er geen hokjes meer bestaan. Een enorme vrijheid om open naar de wereld en mensen te kijken! Waarom zou je iemand pesten als je hebt geleerd dat mager, dik, lelijk, stotterig of wat dan ook gewoon iets is dat is. Waarom zou je discrimineren als huidskleur, geloof, geaardheid, sekse of afkomst gewoon iets is dat is. Waarom zou je racistisch denken als het land of werelddeel waar iemand vandaan komt en de cultuur die daar heerst, gewoon is wat het is. Iets laten zijn wat het is, zonder daar een hokjes-waarde-oordeel aan te hangen als minder, achterlijk, raar, beter of wat dan ook. Dat is het moeilijkste wat er is.
Mensen voelen zich graag 'de betere'. Dat is logisch. Verder ontwikkeld, hoger beschaafd, intelligenter of socialer. We maken ons er allemaal wel eens schuldig aan. "Och, kijk dat dan. T'is toch geen gezicht", en hoofdschuddend zijn we blij dat wij er beter uitzien. Niet iedereen heeft het. Er zijn absoluut mensen die gewoon zichzelf zijn. Zij hebben de ander zijn 'minder' zijn niet nodig om zelf 'meer' te zijn, omdat ze zich daar niet mee bezig houden. Ze zijn zichzelf en dat is genoeg. Relaxte mensen vind ik dat.
Het oordelen en vergelijken lijkt ingesleten in ons denken en zal vast ook een nuttig iets zijn in de keuzes die we vormen. Maar het zit diep. Een mooi voorbeeld vind ik de controverse in de evolutietheorie. Ultrakort; De mens kwam uit de bomen en ging de prairi op. Na heel wat zijwegen en evolutiesprongen had men daar de Neanderthaler. Lang dacht men dat dit een aapachtig, nogal primitief neefje was van ons. Toen de CroMagnons hun intrede deden, de moderne mens zoals wij, was het volgens de oude theorie snel afgelopen met de Neanderthaler. Die werd uitgemoord door zijn 'betere' opvolger.
Helaas bleek later dat Neanderthaler en CroMagnon zo een 10.000 jaar naast elkaar bestaan hebben en handel dreven. Maar vermengen? Nee! Dat was ondenkbaar. Wat blijkt? Wij moderne mensen bezitten Neanderthalgenen. En er is maar één manier waarop we daaraan zijn gekomen.... Okay, ze hebben het met elkaar gedaan moeten we toegeven. Maar, dan konden die nakomelingen geen kinderen krijgen! Zelfs ik begrijp, niet zijnde een geneticus, dat die genen al lang weer uitgestorven waren als die mengkinderen zelf niet weer kinderen hadden kunnen krijgen. De gedachte dat de Neanderthaler een mindere mensensoort was zit er kennelijk zo in, dat het idee dat die genen in onze moderne, betere mensvorm zitten zelfs voor een deel van de wetenschappers te ver gaat. Wetenschappers zijn ook maar mensen.
Er zijn ook mensen die zich juist de mindere voelen. Soms door de woorden of gedragingen van degenen die het nodig hebben dat zij zich zo voelen, zodat zij zich zelf 'meer' kunnen voelen. Maar als je het nodig hebt een ander minder te maken, voel je je dus eigenlijk zelf zo en doe je een ander aan wat jij niet wilt voelen. Volgens mij dan.
Is het allemaal zo zwaar dan? Mogen we niet lachen en is dit een loodwaar blog? Nee joh. Het is best heerlijk om eens helemaal los te gaan met een vriend/vriendin en alles en iedereen plat te roddelen. Leedvermaak is het beste vermaak, zegt men niet voor niets. Lachend van de bank zakken tijdens een verhaal over iemand die totaal de mist in ging met iets, of serieus bespreken wat wij allemaal beter zouden doen in een situatie waar iemand niks van bakt. Zolang we maar ons bewust blijven van wat we doen en er ook weer mee ophouden. Dat is alles. We blijven mensen toch? Geen engelen. Maar probeer zo nu en dan vooral een hokje te slopen.
Mijn ziel ziet jouw ziel. het liefst met een brede lach.
zondag 8 februari 2015
Wat maak ik me weer druk.....
'Leef je nog', vroeg een vriendin. En ik schaam mij. Ja, ik leef nog. Ik ren me zelfs rot en ben geen haar beter dan de rest van de mensheid die het 'druk, druk, druk' heeft. Beginnen met een nieuwe job brengt dat vaak met zich mee. Inwerken, uitvogelen, opbouwen, contacten leggen. Eh, contacten... Ja andere dus. Oeps, daar voel ik de schaamte weer. Dus lieve vrienden en familie, ik beloof me te beteren. maar wel pas na februari, want dat is nog even een heel drukke maand.
Bloggen is ook zoiets waar ik niet toe kom. Behalve nu dus even. Heb al gewerkt en gecontact en zit aan de koffie. Man kijkt voetbal, ik besluit te bloggen. Waar zullen we het eens over hebben? Tsja, ik wil niet vervelend worden maar het gedoe in Nederland zit me hoog. Dat heeft iedereen die mijn blogjes leest (dank daarvoor!) wel in de gaten. Ik word er helemaal moe van dat de politiek, met meneer Wilders voorop, net doet alsof wij ge-islamiseerd worden. Wie van ons is al eens aan de haren een moskee binnengetrokken? Of kreeg op een vroege zaterdagochtend een groep baardige mannen en gesluierde vrouwen aan de deur die de koran en Allah kwamen brengen?
In Nederland is 6 tot 8 % van de bevolking moslim. Waar hebben we het over. 'Alle terroristen zijn moslim.' Ook zo een uitspraak. Ook niet waar. Van alle aanslagen in Europa is 2% gerelateerd aan moslimextremisme. Er zijn namelijk heel veel terreurdaden van allerlei vage groeperingen in Europa waar wij niets over horen. Het is maar net wat in het nieuws komt. En daar word ik moe van. het goochelen met cijfers en statistieken zodat alles naar één bevolkingsgroep wijst die de nieuwe zondebok mag zijn van alles. Armoede, woningnood, hoge ziektekosten en zorgpremies, werkloosheid en wat er nog meer aan ellende is; volgens vele twitteraars is dat alles opgelost als we 'de moslims' maar het land uit gooien. meestal geschreven in bar slecht Nederlands, waarvan diezelfde twitteraars roepen dat 'ze' dat maar eerst moeten leren.
Ik stel voor dat 'de politiek' een frisse wind gaat laten waaien. Ze beginnen met het afschaffen van het woord allochtoon. Verder wordt er niet meer gesproken over 'moslims', zoals wij het ook niet hebben over 'protestanten', 'katholieken' of andere geloofsgroepen. Wij zijn voortaan gewoon allemaal Nederlanders. Zonder aanziens des geloofs. En een Nederlandse burger die iets strafbaars doet wordt gestraft. Wie bijles nodig heeft krijgt bijles, en wie op vrijdag, zaterdag of zondag naar een godshuis wil gaan doet dat. Of op welke dag dan ook. En dan met zijn allen de schouders onder Nederland. Dan komt het goed.
De PVV is dan natuurlijk wel zijn stokpaardje kwijt, maar misschien kan meneer Wilders dan iets nuttigers gaan doen. Hij is best creatief, dat laat zijn cijferwerk zien en voorstellingsvermogen heeft hij ook. Tenslotte is het best knap om in een land waar de laatste watersnood ramp in 1953 plaatsvond, overal en massaal tsunami's te zien die ons overspoelen.
Mijn eigen utopia-gedachte hoorde ik laatst terug in een lezing over kabbalah. Pas als heel het volk verlicht was kon de thora (OT) geopenbaard worden aan de mensen. Verlicht betekende dat ieder voor de ander zorgt. Dus hoeft er geen zorg te zijn voor de eigen behoefte, want je bent zeker dat iemand anders daar weer op let. Geen ik, zij en wij meer, maar allemaal wij, ons en samen. Zullen we daar nog een keertje voor gaan?
Bloggen is ook zoiets waar ik niet toe kom. Behalve nu dus even. Heb al gewerkt en gecontact en zit aan de koffie. Man kijkt voetbal, ik besluit te bloggen. Waar zullen we het eens over hebben? Tsja, ik wil niet vervelend worden maar het gedoe in Nederland zit me hoog. Dat heeft iedereen die mijn blogjes leest (dank daarvoor!) wel in de gaten. Ik word er helemaal moe van dat de politiek, met meneer Wilders voorop, net doet alsof wij ge-islamiseerd worden. Wie van ons is al eens aan de haren een moskee binnengetrokken? Of kreeg op een vroege zaterdagochtend een groep baardige mannen en gesluierde vrouwen aan de deur die de koran en Allah kwamen brengen?
In Nederland is 6 tot 8 % van de bevolking moslim. Waar hebben we het over. 'Alle terroristen zijn moslim.' Ook zo een uitspraak. Ook niet waar. Van alle aanslagen in Europa is 2% gerelateerd aan moslimextremisme. Er zijn namelijk heel veel terreurdaden van allerlei vage groeperingen in Europa waar wij niets over horen. Het is maar net wat in het nieuws komt. En daar word ik moe van. het goochelen met cijfers en statistieken zodat alles naar één bevolkingsgroep wijst die de nieuwe zondebok mag zijn van alles. Armoede, woningnood, hoge ziektekosten en zorgpremies, werkloosheid en wat er nog meer aan ellende is; volgens vele twitteraars is dat alles opgelost als we 'de moslims' maar het land uit gooien. meestal geschreven in bar slecht Nederlands, waarvan diezelfde twitteraars roepen dat 'ze' dat maar eerst moeten leren.
Ik stel voor dat 'de politiek' een frisse wind gaat laten waaien. Ze beginnen met het afschaffen van het woord allochtoon. Verder wordt er niet meer gesproken over 'moslims', zoals wij het ook niet hebben over 'protestanten', 'katholieken' of andere geloofsgroepen. Wij zijn voortaan gewoon allemaal Nederlanders. Zonder aanziens des geloofs. En een Nederlandse burger die iets strafbaars doet wordt gestraft. Wie bijles nodig heeft krijgt bijles, en wie op vrijdag, zaterdag of zondag naar een godshuis wil gaan doet dat. Of op welke dag dan ook. En dan met zijn allen de schouders onder Nederland. Dan komt het goed.
De PVV is dan natuurlijk wel zijn stokpaardje kwijt, maar misschien kan meneer Wilders dan iets nuttigers gaan doen. Hij is best creatief, dat laat zijn cijferwerk zien en voorstellingsvermogen heeft hij ook. Tenslotte is het best knap om in een land waar de laatste watersnood ramp in 1953 plaatsvond, overal en massaal tsunami's te zien die ons overspoelen.
Mijn eigen utopia-gedachte hoorde ik laatst terug in een lezing over kabbalah. Pas als heel het volk verlicht was kon de thora (OT) geopenbaard worden aan de mensen. Verlicht betekende dat ieder voor de ander zorgt. Dus hoeft er geen zorg te zijn voor de eigen behoefte, want je bent zeker dat iemand anders daar weer op let. Geen ik, zij en wij meer, maar allemaal wij, ons en samen. Zullen we daar nog een keertje voor gaan?
Abonneren op:
Posts (Atom)